Ο “προοδευτικός” κύριος Mustafa

26 Απριλίου 2015: Ο αξιότιμος κύριος Mustafa Akιncι, εκλέγεται πανηγυρικά με ποσοστό 60,5% ηγέτης των Τουρκοκυπρίων. Από την ακριβώς επομένη μέρα των εκλογών, στήνεται ένας ολόκληρος μηχανισμός σχεδόν θεοποίησης του κ. Akιncι στην ε/κ κοινότητα, σε σημείου που ανέμενε κάποιος ότι από στιγμή σε στιγμή θα μας έδινε τα κλειδιά της Κερύνειας, της Μόρφου και της Αμμοχώστου και θα μας έλεγε “ελάτε, πάρτε τα, είναι δικά σας”. Το κλίμα δε αυτό εντάθηκε ακόμη περισσότερο, όταν άρχισαν οι λεγόμενες κοινωνικές συνάξεις του με το δικό μας ηγέτη, οι οποίες περιελάμβαναν απόκαφέδες και βόλτες στη Λήδρας, θέατρα στη Λεμεσό και συναυλίες στην Αμμόχωστο. Μια καλοκουρδισμένη ορχήστρα πνευστών, εγχόρδων και κρουστών, να δημιουργεί την αίσθηση ότι περίπου το κυπριακό έχει ήδη λυθεί, χάρη στην καλή διάθεση ενός και μόνο ανθρώπου, του Mustafa Akιncι.

26 Απριλίου 2015: Ο αξιότιμος κύριος Mustafa Akıncı, εκλέγεται πανηγυρικά με ποσοστό 60,5% ηγέτης των Τουρκοκυπρίων. Από την ακριβώς επομένη μέρα των εκλογών, στήνεται ένας ολόκληρος μηχανισμός σχεδόν θεοποίησης του κ. Akıncı στην ε/κ κοινότητα, σε σημείο που ανέμενε κάποιος ότι από στιγμή σε στιγμή θα μας έδινε τα κλειδιά της Κερύνειας, της Μόρφου και της Αμμοχώστου και θα μας έλεγε “ελάτε, πάρτε τα, είναι δικά σας“.
Το κλίμα δε αυτό εντάθηκε ακόμη περισσότερο, όταν άρχισαν οι λεγόμενες κοινωνικές συνάξεις του με το δικό μας ηγέτη, οι οποίες περιελάμβαναν απόκαφέδες και βόλτες στη Λήδρας, θέατρα στη Λεμεσό και συναυλίες στην Αμμόχωστο. Μια καλοκουρδισμένη ορχήστρα πνευστών, εγχόρδων και κρουστών, να δημιουργεί την αίσθηση ότι περίπου το κυπριακό έχει ήδη λυθεί, χάρη στην καλή διάθεση ενός και μόνο ανθρώπου, του Mustafa Akıncı.

 

Φευ, κάποια στιγμή οι χαρές και τα πανηγύρια θα τελείωναν. Όσοι εξαρχής δήλωναν ότι ναι μεν είναι σαφώς καλύτερα να έχουμε ως συνομιλητή τον Akıncı, παρά τον Eroğlu, αλλά ουσιαστικά τα νήματα είναι η Άγκυρα που τα κινεί, δυστυχώς μέρα με τη μέρα δικαιώνονται.

Στις 01/07/15, περιλουσμένος με δάφνες και ροδοπέταλα ο Mustafa Akıncı, πραγματοποιεί “επίσημες” επαφές στις Βρυξέλλες με διάφορους Ευρωπαίους αξιωματούχους. Κι ενώ αναμένει κανείς ότι θα κινηθεί σε πιο “ευρωπαϊκή” τροχιά, δηλώνει ότι “δεν θα ήταν σωστό να υπάρχει απευθείας εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός της διαδικασίας, αλλά επιθυμούμε να υπάρχει κάποιος που θα βρίσκεται στο περιθώριο και θα συμβάλλει σε τεχνικά ζητήματα όποτε αυτό του ζητηθεί“. Μετάφραση: δεν θέλουμε την ΕΕ μέσα στα πόδια μας να μας λέει τι θα πρέπει να ισχύει και τι όχι, θέλουμε απλώς μια ευρωπαϊκή γλάστρα για τα μάτια του κόσμου.

Στις 16/07/15, ο Mustafa Akıncı, συναντήθηκε στα κατεχόμενα με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker. Μετά τη συνάντηση, δήλωσε ότι “η τ/κ κοινότητα είναι ίσως η μοναδική κοινότητα ανά το παγκόσμιο η οποία ενώ έδωσε τη συγκατάθεσή της για ένταξη στην ΕΕ, έμεινε εκτός της ΕΕ και δεν κατάφερε να φθάσει σε λύση λόγω του ΟΧΙ της άλλης πλευράς στο δημοψήφισμα του 2004. Αυτή αποτελεί ανώμαλη κατάσταση, η οποία πρέπει να διορθωθεί“. Λησμονεί(;) βεβαίως ο αγαπητός κ. Akιncι ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν έδωσαν ούτε σεντ για την ένταξή τους στην ΕΕ, ότι όλες τις απαραίτητες θυσίες για την ένταξη τις έκανε η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι …μαζί με το βασιλικό ποτίστηκε κι η γλάστρα!
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο προοδευτικός Mustafa Akıncı, επιμένει πεισματικά να δηλώνει ότι πρέπει “να υπάρξουν μερικές παρεκκλίσεις στο κοινοτικό κεκτημένο,στο πλαίσιο μιας λύσης, οι οποίες θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές από ευρωπαϊκούς θεσμούς“. Μας λέει ουσιαστικά ότι θα πρέπει οπωσδήποτε κάποιες βασικές ελευθερίες που ενώ ισχύουν σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη και σε όλο τον υπόλοιπο δημοκρατικό κόσμο, στη δική μας πατρίδα θα πρέπει να είναι ολίγον κουτσουρεμένες και μάλιστα στο διηνεκές, αφού θα γίνουν πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο!
Στις 20/07/15, ανήμερα της μαύρης επετείου, ο σεμνός και ταπεινός Mustafa Akıncı, μαζί με τον Recep Tayyip Erdoğan, παρέστησαν στους εορτασμούς της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Συνεπαρμένος προφανώς από τη ..συγκινητική διάθεση της ημέρας, ο κ. Akıncı δήλωσε ότι “Εάν δεν ήταν η 20ή Ιουλίου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πραξικόπημα θα καθίστατο νόμιμο και η εξουσία των πραξικοπηματιών θα ρίζωνε. Αυτό είναι κάτι που πονά, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Την 20ή Ιουλίου πρέπει να την κρίνεις από αυτή την άποψη: ήταν μια επιχείρηση για να εμποδίσει να ριζώσει το πραξικοπηματικό καθεστώς και η Ένωση στην Κύπρο. Ο ένας στόχος που ήταν να ζούμε σε ασφάλεια στη δική μας περιοχή, μπορούμε να πούμε ότι επιτεύχθηκε“.

Δήλωσε ακόμη ότι “Ένα τέτοιο πραξικόπημα (σημ. της Χούντας) θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί μόνο με στρατιωτική επιχείρηση“. Και η αφελής απορία που αμέσως γεννάται είναι: Καλά, χρειαζόταν τόσο ευρεία στρατιωτική επιχείρηση, που κατέληξε σε σφαγή αθώων και κατάληψη της μισής κυπριακής επικράτειας; Κι αφού το πραξικόπημα τερματίστηκε με πτώση της πραξικοπηματικής κυβέρνησης, γιατί η Τουρκία δεν απεσύρθη, και συνεχίζει 41 χρόνια το έγκλημά της; Γιατί δεν αποκατέστησε το καθεστώς Ζυρίχης, γιατί συνέχισε την επιδρομή με δεύτερο Αττίλα; Γιατί ολοκλήρωσε το διαχρονικό σχέδιό της, εφαρμόζοντας επί εδάφους τη γεωγραφική διχοτόμηση;

Στις 05/08/15, σε συνέντευξή του σε τουρκικά ΜΜΕ, ο Mustafa Akıncı δήλωσε διάφορα ..ενδιαφέροντα, τα οποία συχνά σε κάνουν να διερωτάσαι σε τι διαφέρει η επιχειρηματολογία του από τον Eroğlu:

1) Η εκ περιτροπής προεδρία είναι ένα κομμάτι της πολιτικής ισότητας. 
2) Για μας είναι πολύ σημαντική η ελευθερία, η ισότητα και η ασφάλειά μας. Μια πιθανή συμφωνία σίγουρα θα τα περιλαμβάνει (βλ. εγγυήσεις). 
3) Aυτό που κάποιοι λένε ότι σε περίπτωση λύσης θα γεμίσουν τα πλοία με κάποια άτομα και θα τους στείλουν (πίσω) είναι εκτός πραγματικότητας. 
4) Υπάρχουν σπεκουλαδόρικα δημοσιεύματα στον Ε/Κ Τύπο που δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Στις 08/08/15 ο κ. Akıncı παρέστη στους πανηγυρικούς εορτασμούς για τους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας από την τουρκική αεροπορία τον Αύγουστο του 1964. Σε δηλώσεις του μάλιστα μετά το πέρας του εορταστικού προγράμματος, δήλωσε ότι “Αυτοί οι γενναίοι άνθρωποι έδωσαν τις ζωές τους, προκειμένου οι Τ/κ να μπορούν να ζουν ελεύθεροι. Θυσίασαν το μέλλον τους, προκειμένου εμείς να μπορούμε να ζούμε μια καλύτερη και πιο χαρούμενη ζωή. Γι’ αυτούς τους λόγους, τούς θυμόμαστε με σεβασμό“.

Εις ένδειξη σεβασμού, αγαπητέ μου κ. Akıncı, δεν θα κάνω οποιοδήποτε σχόλιο, σεβόμενος τους ήρωες αυτούς που θυσιάστηκαν προκειμένου να ηγείστε σήμερα του σεβαστού σας ..ψευδοκράτους!

Στις 11/08/15 ο κ. Akıncı δήλωσε πως, “εάν ο ίδιος συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Ελλάδας, δεν θα φέρει αντίρρηση σε συνάντηση Αναστασιάδη – Ερντογάν. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η Τουρκία δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά είναι υποστηρικτική“. Πείτε μας κι εμάς να μάθουμε εξοχότατε, τι ακριβώς θα ζητήσετε από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας; Να αποσύρει τα ανύπαρκτα στρατεύματά της ή μήπως να επιστρέψει τα εδάφη που δεν κατέχει παράνομα εδώ και 41 χρόνια;;;

Κλείνω με το εξής: Μακάρι, όλες οι πιο πάνω δηλώσεις του κ. Akıncı να έγιναν για το θεαθήναι, για να διασκεδάσει ανησυχίες της τ/κ κοινότητας ή για να αποφύγει την απευθείας ρήξη με την Άγκυρα. Μακάρι να το παίζει “σκληρός” προς τα έξω και να είναι “λογικός” στα έσω. Μακάρι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, να επιδεικνύει σαφώς διαλλακτικότερη και πιο υπεύθυνη στάση. Μακάρι όντως να διαφέρει από τους προκατόχους του και να μην αποδειχθεί ένας νέος Talat. Μακάρι οι υπεραισιόδοξοι της από δω μεριάς που βλέπουν στο πρόσωπο του Akıncı περίπου τον Μαχάτμα Γκάντι, να δικαιωθούν και να φτάσουμε σύντομα σε μια κοινά αποδεκτή λύση. Προσωπικά, να μου επιτραπεί να διατηρώ τις επιφυλάξεις μου..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *