Ποιοι είναι οι ρεαλιστές τελικά;

Έχει καθιερωθεί (κακώς) στην κυπριακή πολιτική πραγματικότητα, όταν συζητείται το κυπριακό να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των αντιπάλων σχολών σκέψης, με τη χρήση διαφόρων επιθέτων: απορριπτικοί, ενδοτικοί κοκ. Υπάρχει ειδικά όμως μία κατηγορία εκπροσώπων πολιτικής “γραμμής”, η οποία αυτοαποκαλείται ως οι …ρεαλιστές.

Αυτή η τελευταία κατηγορία (των ρεαλιστών) προσωπικά θεωρώ ότι είναι και η πλέον παρερμηνευμένη. Αυτοχρήζονται ως οι “ρεαλιστές” της υπόθεσης, αυτοί που υποτίθεται είναι οι πιο διαλλακτικοί και έτοιμοι για τον έντιμο συμβιβασμό, ενώ στην πραγματικότητα όλη η επιχειρηματολογία τους βασίζεται σε μία ατελείωτη πλάνη. Και εξηγούμαι.

Θεωρούν εαυτούς ως εκπροσώπους του πολιτικού ρεαλισμού (ποιοι;) αυτοί που:

  • Μόλις εκλέχθηκε ο Ακιντζί πίστευαν ότι με τους καφέδες και τα θέατρα το κυπριακό θα λυνόταν ..στο άψε-σβήσε (πέρασε ήδη ένας χρόνος σχεδόν).
  • Παρακαλούσαν να εκλεγεί ο Ερντογάν και μόλις εκλέχθηκε μας έλεγαν με πρωτοσέλιδα ότι “Η Κύπρος ελπίζει“.
  • Πιστεύουν ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η Τουρκία όντως να συναινέσει σε δημοκρατική λύση.
  • Θεωρούν ότι με καλή διάθεση, αγάπη και ομόνοια, είναι δυνατόν η Τουρκία να τιμήσει την υπογραφή της.
  • Πιστεύουν πραγματικά ότι ο Ακιντζί ενεργεί αυτόβουλα και ότι είναι αυθεντικός εκπρόσωπος των Τ/Κ.
  • Έχουν τη ψευδαίσθηση ότι το νέο σχέδιο λύσης που προετοιμάζεται θα είναι τόσο σπουδαίο που θα οδηγεί πραγματικά σε επανένωση κράτους, οικονομίας και κοινωνίας.
  • Θεωρούν ότι για τη μέχρι σήμερα μη λύση του κυπριακού ευθύνονται περισσότερο οι λεγόμενοι απορριπτικοί Ελληνοκύπριοι παρά η εισβολέας/εγκληματίας Τουρκία.
  • Έχουν εμπιστοσύνη στον Αναστασιάδη ότι “αγωνίζεται” για να πετύχει μία λύση καλύτερη από το Σχέδιο Ανάν (που ο ίδιος υποστήριξε)!
  • Πιστεύουν ειλικρινά ότι το κυπριακό είναι απλώς μια ψυχολογική αντιπαράθεση Ε/Κ και Τ/Κ, η οποία μπορεί εύκολα να αρθεί με κοινό τραγούδι, θέατρο και γλέντι.
  • Έχουν δεδομένο ότι όποιος πει το παραμικρό που έρχεται σε αντίθεση με τη “ρεαλιστική” κοσμοθεωρία τους, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΛΥΣΗ!

Με βάση όλα τα πιο πάνω, επιμένουν ακόμη να κατατάσσουν τους εαυτούς τους στην κατηγορία των ΡΕΑΛΙΣΤΩΝ; Μου θυμίζει το γνωστό που λέει ένας μαύρος σε ένα λευκό “Εσύ όταν αρρωστάς γίνεσαι κίτρινος, όταν ζεσταίνεσαι γίνεσαι κόκκινος, όταν κρυώνεις γίνεσαι μπλε, όταν φοβηθείς γίνεσαι κάτασπρος. Και τολμάς να αποκαλείς εμένα ΕΓΧΡΩΜΟ;;“.

Αγαπητοί ρεαλιστές, έχετε τόση σχέση με το ρεαλισμό, όση η γιαγιά μου με το Facebook! Όταν σας δείχνουν το φεγγάρι, μην εστιάζεστε μόνο στο δάκτυλο. Το κυπριακό δεν λύνεται επειδή ο συνομιλητής μας δεν ξέρει να κάνει τίποτε άλλο από το να ζητά ολοένα και περισσότερα κι επειδή για να πει το “ναι” θέλει να διασφαλίσει ότι θα μπορεί να έχει κάποια στιγμή την προοπτική να κατασπαράξει και την άλλη μισή Κύπρο. Κι εμείς απ’ τη μεριά μας προβαίνουμε μονομερώς σε ολοένα και περισσότερες υποχωρήσεις, καθιστώντας τους όλο και πιο αδηφάγους. Επομένως, για τα μαθήματα “ρεαλισμού” σας τα οποία αφειδώς παραδίδετε δεξιά κι αριστερά, η απάντησή μας είναι “όχι, ευχαριστώ”!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *