Ο μυθος του “καημενου” Τουρκοκυπριου

Ο μυθος του “καημενου” Τουρκοκυπριου

Ένα από τα βασικότερα επιχειρήματα της σχολής της “όποιας λύσης”, το οποίο προβάλλεται ένθερμα τόσο από τους γνωστούς αμερικανοβρετανικούς κύκλους, όσο και από τους ημεδαπούς εκπροσώπους τους, είναι το αφήγημα (η νέα λέξη-φρούτο της εποχής) του “καημένου” Τουρκοκύπριου. Με βάση λοιπόν, το συγκεκριμένο αφήγημα, οι Τουρκοκύπριοι είναι αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο από τη μη λύση, είναι αυτοί που βρίσκονται σε διεθνή απομόνωση, είναι αυτοί που έχουν πάθει τα μύρια όσα από τους κακούς Ε/Κ πριν το ’74, είναι αυτοί που φοβούνται να έρθουν στις ελεύθερες περιοχές γιατί μπορεί να τους λιντσάρουμε και ούτω καθεξής.

Οι Τουρκοκύπριοι λοιπόν δηλώνουν ότι φοβούνται όταν περνούν στις ελεύθερες περιοχές και ότι θέλουν εγγυήσεις για την ασφάλειά τους, διότι πέρασαν πολλά στα χέρια των “αιμοσταγών” Ε/Κ. Την ίδια στιγμή βέβαια, δεν τους βλέπουμε να έχουν κανένα φόβο όταν έρχονται κατά χιλιάδες στις ελεύθερες περιοχές για να πάνε να βγάλουν διαβατήρια/ταυτότητες της ΚΔ, όταν πάνε για ψώνια στις υπεραγορές ή όταν πάνε για βόλτα αμέριμνοι, άνετοι κι ωραίοι. Μεμονωμένα επεισόδια (πχ έξω από το ΑΠΟΕΛ) δεν μπορεί να προβάλλονται ως σοβαρά επιχειρήματα. Με το ίδιο σκεπτικό, τι να πούμε εμείς για τον Ισαάκ και το Σολωμού;

Οι Τ/Κ δηλώνουν ότι επιθυμούν την ειρήνη και την επανένωση, ότι θέλουν να έχουν ένα κοινό μέλλον με τους Ε/Κ και ότι θέλουν να αφήσουν πίσω τις πληγές του παρελθόντος. Ταυτόχρονα όμως είναι οι ίδιοι οι οποίοι συμμετέχουν κανονικά στους “πανηγυρισμούς” της 20ης Ιουλίου (δηλ. της πιο μαύρης επετείου στην ιστορία του νησιού), αλλά και στην άλλη φαιδρότητα, τους πανηγυρισμούς στα Κόκκινα (δηλ. της επετείου που μας βομβάρδιζαν ανηλεώς).

Διατείνονται ότι είναι αυτόνομη οντότητα, ότι δεν θέλουν την Τουρκία να τους ελέγχει και να τους υπαγορεύει τι να κάνουν, ότι είναι πρώτα Κύπριοι κλπ. Στην πρόσφατη διάσκεψη του Crans Montana είχε γίνει πέραν από εξόφθαλμα προφανές ότι ο ηγέτης τους είχε εντελώς διακοσμητικό ρόλο, ότι το Α και το Ω ήταν ο Τσαβούσογλου και ότι οι οδηγίες εκπορεύονταν απευθείας από την Άγκυρα. Δεν είδα κανένα Τ/Κ να διαμαρτύρεται γι’ αυτό ή έστω να φέρει ένσταση. Δεν είδα κανένα Τ/Κ (εκτός από το Σενέρ Λεβέντ και κάποιες άλλες μεμονωμένες φωνές) να ασκεί κριτική στον Ακιντζί ή στην Άγκυρα για το ότι τορπίλισαν τις συνομιλίες.

Οι Τ/Κ μας λένε ότι αυτοπροσδιορίζονται ως σκέτο “Κύπριοι”, ότι δεν επιθυμούν την εξάρτηση από την Άγκυρα, ότι δεν θέλουν πολλά-πολλά με το βαθύ Κράτος της Τουρκίας κοκ. Την ίδια στιγμή όμως δέχονται εντελώς φυσιολογικά (ενδεχομένως και με μεγάλη ευγνωμοσύνη) την παροχή νερού από την Τουρκία, την ηλεκτρική σύνδεση των κατεχομένων με την Τουρκία, την απόλυτη οικονομική εξάρτηση των κατεχομένων από την Τουρκία (6 δις δολάρια έδωσε από το 2002 η Τουρκία στην “ΤΔΒΚ”, κυρίως για μισθούς “δημοσίων υπαλλήλων”) και την συνεχιζόμενη ταχέως αναπτυσσόμενη ισλαμοποίηση των κατεχομένων. Ακόμη, οι Τ/Κ δεν έχουν πρόβλημα να διοργανώσουν και να συμμετάσχουν σε ανοικτές συγκεντρώσεις καταδίκης του “πραξικοπήματος” κατά του Ερντογάν, εκφράζοντας μάλιστα και την αμέριστη συμπαράστασή τους προς τον Τούρκο Πρόεδρο!

Οι Τ/Κ μπορούν να έχουν ταυτότητες και διαβατήρια της ΕΕ, χωρίς να έχουν πληρώσει το παραμικρό κόστος για τη διαδικασία ένταξης σ’ αυτήν, τη στιγμή που οι Ε/Κ φορολογούμενοι πλήρωσαν εκατομμύρια ευρώ για τη διαδικασία ένταξης και εναρμόνισης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ο κάθε Τ/Κ μπορεί ελεύθερα να απολαμβάνει όλες τις υπηρεσίες και προϊόντα που κυκλοφορούν στην κυπριακή αγορά, χωρίς να καταβάλλει κανένα απολύτως φόρο.

Θυμίζω ακόμη ότι μέχρι και το 2013, οι Τ/Κ δικαιούνταν δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στα δημόσια νοσηλευτήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συγκεκριμένη πρόνοια καταργήθηκε την 01/08/13 ελέω Τρόικας και Μνημονίου, κάτι που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τροποποιηθεί αν δεν μας προέκυπτε η οικονομική κρίση. Νοείται βέβαια ότι το συγκεκριμένο προνόμιο το απολάμβαναν όλοι οι Τ/Κ ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης και προφανέστατα δεν τους άρεσε που τερματίστηκε.

Επίσης, σύμφωνα με τον κανονισμό της πράσινης γραμμής που ισχύει από το 2005 και ο οποίος ρυθμίζει το εμπόριο με τα κατεχόμενα, τα Τ/Κ προϊόντα που διακινούται από τα οδοφράγματα προς τις ελεύθερες περιοχές απολαμβάνουν προνομιακής μεταχείρισης σε βάρος των Ε/Κ προϊόντων, αλλά και των Ευρωπαϊκών που εισάγονται. Τα Τ/Κ προϊόντα ανταγωνίζονται τα Ε/Κ χωρίς να τυγχάνουν ελέγχου κατά πόσον πληρούν διάφορες νομοθεσίες, κανονισμους και οδηγίες που αφορούν την ασφάλεια και υγεία, CE marking, υγιεινή τροφίμων, προδιαγραφές ποιότητας, κλπ. Δηλαδή εκ προϊμίου έχουν μηδαμινό κόστος συμμόρφωσης σε σχέση με τα αντίστοιχα προιόντα των Ε/Κ επιχειρήσεων.

Νοείται ότι δεν έχω καμία απολύτως ένσταση να απολαμβάνουν οι Τ/Κ όλα τα δικαιώματα που προνοούνται βάσει του Συντάγματος για όλους τους πολίτες της Δημοκρατίας. Ο κάθε πολίτης όμως σε ένα κανονικό Κράτος δεν έχει μόνο δικαιώματα, έχει και υποχρεώσεις. Και δυστυχώς, οι Τ/Κ θεωρούν ότι στην ΚΔ έχουν μόνο δικαιώματα.

Αν δει κάποιος τη μεγάλη εικόνα, εύκολα θα αντιληφθεί ότι οι Τ/Κ θέλουν ΚΑΙ να είναι Ευρωπαίοι πολίτες (με όλα τα συνεπαγόμενα bonus), αλλά ΚΑΙ να βρίσκονται κάτω από την αγκαλιά της μαμάς Τουρκίας για να απολαμβάνουν τα καλά της κοιλιάς τους. Δεν είναι τυχαίοι άλλωστε που η μεγάλη πλειοψηφία των Τ/Κ είναι “δημόσιοι υπάλληλοι” του ψευδοκράτους. Λοιπόν, αυτή η ιστορία πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει. Είτε οι Τ/Κ θα απογαλακτιστούν μια και καλή από την μητέρα-πατρίδα τους και θα κάτσουν να συζητήσουν σοβαρά την πιθανότητα μιας ευρωπαϊκής Κύπρου, είτε θα παραμείνουν υπάλληλοι του Ερντογάν και μόνο. Δεν μπορεί να το παίζουν δίπορτο. Όπως λέει και μια αμερικάνικη παροιμία, “You can’t ride two horses with one ass”. Το παραμύθι του “καημένου” Τουρκοκύπριου τελείωσε! Καιρός να το αντιληφθούν και οι ίδιοι και οι απ’ εδώ εκπρόσωποί τους..



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *