Το “αμάρτημα” του να θεωρείσαι πρίγκηπας!

Ένα από τα πιο συχνά “επιχειρήματα” που προβάλλονται κατά κόρον τελευταία εις βάρος του Νικόλα Παπαδόπουλου (κυρίως υπό μορφή ψιθύρου και λάσπης) είναι και το ότι έχει μεγάλη οικονομική επιφάνεια, ότι προέρχεται από τζάκι και ότι τα έχει κληρονομήσει. Το επιχείρημα αυτό προβάλλεται ως επί το πλείστον από μικρομεσαία (όχι πρωτοκλασάτα) στελέχη του ΑΚΕΛ, αλλά και του ΔΗΣΥ, έτσι ώστε να καλλιεργήσουν στην κοινή γνώμη μια αντίληψη ότι ο Ν. Παπαδόπουλος είναι ένα κακομαθημένο πλουσιόπαιδο που τα βρήκε όλα έτοιμα και άρα δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι τόσο φαιδρό που αν το χρησιμοποιήσουν επίσημα τα επιτελεία Αναστασιάδη – Μαλά θα εκτεθούν ανεπανόρθωτα. Γι’ αυτό, προτιμούν και επιλέγουν την υπόγεια διαδρομή του ψιθύρου κυρίως στα social media, έτσι ώστε να φθείρουν το βασικό τους αντίπαλο με ύπουλο τρόπο. Όπως είπε άλλωστε πριν πολλά χρόνια και ο Λένιν “ένα ψέμα ειπωμένο πολλές φορές γίνεται αλήθεια“.

Θα  απαντήσω στη φαιδρότητα με όσο πιο απλά και κατανοητά επιχειρήματα, έτσι ώστε να το κατανοήσουν και οι πλέον αδαείς και κυρίως να το εμπεδώσουν οι ψιθυρολόγοι:

  1. Απέκρυψε ποτέ ο Νικόλας ότι είναι γιος του Τάσσου και της Φωτεινής; Είπε ποτέ ότι δεν προέρχεται από τη συγκεκριμένη οικογένεια; Γιατί πρέπει να απολογηθεί για την καταγωγή του;
  2. Η όποια οικονομική του επιφάνεια προήλθε μήπως από κλοπή ή από άλλη παράνομη δοσοληψία; Κοινώς, απαγορεύεται κάποιος να είναι εύπορος; Γιατί πρέπει να απολογηθεί και γι’ αυτό;
  3. Από που ως που εξάγεται το συμπέρασμα ότι μόνο ένα “παιδί του λαού” μπορεί να κυβερνήσει; Ποιος διασφαλίζει ότι κάποιος που μεγάλωσε σε φτωχογειτονιά θα είναι εκ προοιμίου καλύτερος Πρόεδρος; Είδαμε και τον τελευταίο φιλολαϊκό Πρόεδρο που είχαμε  (Χριστόφιας) πόσο …σπουδαία κατορθώματα πέτυχε.

Αγαπητοί ψιθυρολόγοι, μάθετε επιτέλους να κρίνετε κάποιον για τις θέσεις του, τις προτάσεις του και την αξιοπιστία του και όχι για το που πήγαινε σχολείο ή τι μάρκα αυτοκίνητο οδηγάει. Ένας υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει πρωτίστως να κρίνεται για το Πρόγραμμα Διακυβέρνησης που καταθέτει ενώπιον του λαού και όχι για το αν είναι γιος του τάδε ή για το πόση περιουσία διαθέτει. Η εμπειρία των τελευταίων Προέδρων που είχαμε άλλωστε αποδεικνύει ότι ο καλύτερος Πρόεδρος που είχαμε ως τώρα (Τάσσος) προερχόταν κι αυτός από την αστική τάξη. Όπως και ο Γιώργος Βασιλείου, ο οποίος με εξαίρεση το κυπριακό ήταν εξίσου πετυχημένος Πρόεδρος.

Στο τέλος της ημέρας, ένας Πρόεδρος για να κυβερνήσει πρέπει ή δεν πρέπει να έχει διασυνδέσεις με όλα τα φάσματα της οικονομικής ζωής του τόπου; Εν έτει 2017, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, ποιος Αρχηγός Κράτους προέρχεται από τη φτωχολογιά; Να σοβαρευτούμε λίγο και αυτές τις δήθεν ρομαντικές προσεγγίσεις ότι ο Πρόεδρος μας πρέπει να έχει δουλέψει μικρός στις οικοδομές ή να έκανε τη λάντζα σε εστιατόριο ως φοιτητής, ας τις πουλήσουν σε καμιά κομματική τους ακτίβ. Εδώ γυρεύουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όχι γαμπρό για την κόρη μας!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *