Ποιος σκότωσε την Έλενα;

Η τραγική ιστορία της Έλενας Φραντζή μας έχει συγκλονίσει όλους. Όχι επειδή ήταν κάτι το πρωτοφανές αυτό που συνέβη από τον καταδικασθέντα ανάδοχο ιερέα εις βάρος ενός ανήλικου κοριτσιού. Αλλά επειδή μέσα από την τραγικότητα του θανάτου μιας 29χρονης κοπέλας ήρθαν στην επιφάνεια (εκ των υστέρων, ως συνήθως) όλα αυτά που αποκαλύπτουν εντελώς τη γύμνια μας, τόσο σαν Πολιτεία, όσο και σαν Κοινωνία, αλλά και ως θεσμοί (βλ. Εκκλησία, ΜΜΕ).

Και αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη περίπτωση ακόμη τραγικότερη είναι ότι έπρεπε να πεθάνει μια κοπέλα για να ξυπνήσουμε από το λήθαργο, να συγκινηθούμε και να ευαισθητοποιηθούμε για ένα τόσο ανθρώπινο θέμα. Αν η Έλενα για τους Χ, Ψ, Ω λόγους βρισκόταν ακόμη εν ζωή, το πιθανότερο είναι ότι κανένας σχεδόν δεν θα συγκινούνταν! Ο ιερέας θα συνέχιζε κανονικά να ασκεί τα καθήκοντά του, το Γραφείο Ευημερίας θα συνέχιζε να βρίσκεται στην κατάσταση αποσύνθεσης που βρίσκεται εδώ και δεκαετίες, οι Ιεράρχες μας θα συνέχιζαν απτόητοι το “θεάρεστο” έργο τους νίπτωντας τας χείρας τους για οτιδήποτε επιλήψιμο μπορεί να αφορά συναδέλφους τους και όλοι εμείς θα συνεχίζαμε να παραπονιόμαστε για ..τη σκόνη και το Survivor.

Θυμίζω ότι όλος αυτός ο ντόρος που δημιουργήθηκε, προκλήθηκε από ένα post στο Facebook της Αναστασίας Παπαδοπούλου. Ούτε καν τα πολυάσχολα ΜΜΕ μας που ξεκοκκάλισαν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια (μετά θάνατον), δεν πήραν χαμπάρι ότι πέθανε η κοπέλα την περασμένη βδομάδα. Και παρεπιμπτόντως, κανείς μας δεν έμαθε ακόμη τα πραγματικά αίτια του θανάτου της, τα οποία μπορεί να οφείλονταν σε οτιδήποτε – σχετικό ή άσχετο. Δυστυχώς, η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια που για να συγκινηθεί πρέπει να προκληθεί κάτι εξόφθαλμα τραγικό.

Στη δική μου αντίληψη, για το θάνατο της Έλενας προφανέστατα υπήρχαν συγκεκριμένοι ηθικοί αυτουργοί. Μπορεί να μην υπήρχε μεν πραγματική πρόθεση εκ μέρους τους για το θάνατο της κοπέλας, πλην όμως στο άκουσμά του δεν είναι λίγοι αυτοί που είτε θα ανακουφίστηκαν, είτε ακόμη και θα χάρηκαν. Πρώτος και καλύτερος ο ένοχος και καταδικασθείς (δις) σε φυλάκιση ιερέας, από τις ανώμαλες ορέξεις του οποίου ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία. Κατά πάσα πιθανότητα, στο ίδιο μήκος κύματος πρέπει να είναι και η ομοίων “αγαθών” φρονημάτων πρεσβυτέρα, εναντίον της οποίας επίσης έχει ξεκινήσει νομική διαδικασία.

Είναι λάθος βέβαια κατά τη γνώμη μου να θεωρούμε ότι περίπου όλοι οι ιερείς είναι της ίδιας συνομοταξίας με τον καταδικασθέντα. Προφανώς και δεν είναι. Ανώμαλοι δυστυχώς πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν και συναντώνται σε όλες τις κατηγορίες, τάξεις και επαγγέλματα. Προκαλεί όμως σαφώς μεγαλύτερο σοκ βέβαια όταν εμπλεκόμενος είναι ένας ιερέας, εφόσον πολύ-πολύ θεωρητικά διαθέτει υψηλότερο πνευματικό και ηθικό επίπεδο και σίγουρα διαθέτει μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή.

Στην αμέσως επόμενη κατηγορία ηθικών αυτουργών, δικαίως πιστεύω κατατάσσεται το Κυπριακό Κράτος, με την κύρια ευθύνη να βαραίνει τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Άυτή τη μόνιμη επωδό ότι το συγκεκριμένο Τμήμα είναι υποστελεχωμένο την ακούω από τότε που ήμουν παιδί στο Γυμνάσιο. Είναι αδιανόητο εδώ και δεκαετίες ένα τόσο νευραλγικής και ευαίσθητης σημασίας τμήμα του Κράτους να μη διαθέτει την απαραίτητη έμψυχη και άψυχη υποδομή για να μπορεί να ανταπεξέλθει στο ρόλο του, ειδικά μάλιστα τη στιγμή που τα κοινωνικά προβλημάτα ολοένα και αυξάνονται.

Ακολούθως, στην ιεραρχία των υπευθύνων κατά την άποψή μου, έρχεται η ηγεσία της Εκκλησίας της Κύπρου. Είμαι σίγουρος ότι ανάμεσα στους τόσους και τόσους απλούς ιερείς, υπάρχουν αρκετοί που επιτελούν πραγματικά αξιόλογο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο. Η ανώτατη ηγεσία όμως της Εκκλησίας (βλ. Ιερά Σύνοδος) να μου επιτραπεί να πω ότι όχι μόνο ζει σε ένα παράλληλο σύμπαν παντελώς άσχετο με τον υποτιθέμενο πνευματικό κόσμο στον οποίο έπρεπε να βρίσκεται, αλλά είναι και τραγικά προκλητική με τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της. Τη στιγμή που μια αθώα κοπέλα χάνει τη ζωή της εξαιτίας της απάνθρωπης μεταχείρισης που έτυχε από έναν παπά, θα ανέμενε κανείς από την Ιερά Σύνοδο αν μη τι άλλο μια ειλικρινή συγγνώμη και μια ένδειξη αναγνώρισης του σφάλματος. Αντ’ αυτού, γίναμε μάρτυρες μίας απείρου κάλλους δημόσιας αλληλοεπίρριψης ευθυνών μεταξύ των Συνοδικών, που θα ζήλευαν ακόμη και πολιτικοί.

Και για το τέλος, αφήνω όλους εμάς, αγαπητέ μου συμπολίτη. Εμάς που δεν δίνουμε την απαραίτητη ώθηση σε αυτά τα άτομα να βρουν το θάρρος όπως η Έλενα και να βγουν να μιλήσουν. Εμάς που κάνουμε “υποδοχές ηρώων” σε άτομα που καταδικάστηκαν από Δικαστήρια για παιδεραστία. Εμάς που δακτυλοδείχνουμε ως μίασμα άτομα σαν την Έλενα επειδή είχαν το “θράσος” να μιλήσουν για …τον καλό μας τον παπά. Εμάς που προτιμούμε να εθελοτυφλούμε κλείνοντας μάτια και αυτιά, για να μη μας ξυπνήσει η “ενοχλητική” φωνή της κάθε Έλενας που μας υποδεικνύει ότι ναι μπορεί και άτομα ..υπεράνω υποψίας στην εικόνα να είναι εντελώς σκάρτα στη ψυχή.

Η Έλενα δεν έφυγε μόνο εξαιτίας του παπά και της παπαδιάς ή μόνο του Γραφείου Ευημερίας ή μόνο των Συνοδικών. Τη στείλαμε και όλοι εμείς μας με την αδιαφορία μας και την ενσυνείδητη άρνησή μας να εγκύψουμε πραγματικά πάνω στο πρόβλημα και στις ρίζες του. Ας ελπίσουμε η Έλενα Φραντζή να ήταν το τελευταίο παιδί που έπεσε θύμα σε κτηνώδη ένστικτα ενηλίκων. Ή τουλάχιστον όσα τυχόν βρεθούν στη θέση της, οφείλει αυτή η Πολιτεία να τους δώσει τα εχέγγυα έτσι ώστε να βρουν το σθένος να μιλήσουν. Και να δικαιωθούν..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *