Το προφίλ του Κύπριου ταξιδιώτη!

Τα 10 διαχρονικά και απόλυτα must του Κύπριου ταξιδιώτη, τα οποία παραμένουν μία μόνιμη και σταθερή αξία, όσα ταξίδια κι αν κάνει:

1) Κατ’ αρχάς, θυμάται ότι θέλει να πάει ταξίδι 5-6 μέρες πριν (αφού άκουσε ότι θα πάνε όλοι οι γνωστοί του) με το άκρως επιστημονικό επιχείρημα “να πουν ότι εμείς εν βαστούμε;“.

2) Αφού το αποφάσισε την τελευταία στιγμή (όπως άλλωστε και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα), μοιραίο είναι είτε να μη βρίσκει θέσεις, είτε να είναι πανάκριβες. Εννοείται ότι γι’ αυτή την κατάσταση θα φταίξουν οι αεροπορικές εταιρείες, οι ταξιδιωτικοί πράκτορες, τα ξενοδοχεία και γενικώς “ούλλοι τούτοι που μας εκμεταλλέφκουνται τζιαι πίννουν μας το γιαίμα μας“.

3) Τελικά αφού ξεκινά με προσδοκίες για Ρώμες και Παρίσια, το πιθανότερο είναι ότι θα καταλήξει σε κανένα ελληνικό νησί (να το παίξει και large στους ..καλαμαράες που εν βαστούν) ή καμιά πρώην ανατολική χώρα, τάχα από πολιτισμικό ενδιαφέρον (όϊ επειδή εν πιο φτηνές).

4) Αν πετάξει με κανονική εταιρεία (π.χ. Aegean) θα παραπονεθεί για πολύ σοβαρά θέματα, όπως ότι ..τα μωρά θέλουν να θωρούν που το παράθυρο, γιατί το φαΐ εν ήταν σπουδαίο ή γιατί στα αφορολόγητα του αεροπλάνου δεν τους έμεινε η αγαπημένη του κολώνια.

5) Αν πετάξει με εταιρεία χαμηλού κόστους (Ryanair, Easyjet κλπ) τα παράπονα γίνονται ακόμα καλύτερα. Θα κάνει καυγά γιατί η βαλίτσα του είναι πιο μεγάλη από το επιτρεπτό και πρέπει να πληρώσει, γιατί δεν βρήκε θέση να κάτσει όλη η οικογένεια μαζί (άσχετα αν δεν πλήρωσε για προτεραιοτητα), γιατί δεν σερβίρουν τίποτε δωρεάν στην πτήση και ότι άλλο κόψει ο νους του, θεωρώντας ότι πετά με την Emirates.

6) Λίγο πριν την απογείωση, βάζει το σταυρό του. Μόλις προσγειωθεί το αεροπλάνο, με το που ακουμπούν οι τροχοί στο έδαφος, αμέσως θα χειροκροτήσει, ανεξάρτητα αν η προσγείωση ήταν χάλια. Ξανά σταυροκόπημα. Κατά τα άλλα “εγιώ εν φοούμαι κανέναν“.

7) Είναι αυτονόητο ότι όταν φτάσει στον προορισμό του, οι βασικές του έγνοιες θα είναι αποκλειστικά οι εξής 2: το φαΐ και τα ψώνια! Λέξεις όπως μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, χώροι ιστορικής ή πολιτιστικής αξίας κλπ, είναι ψιλά (έως πολύ ψιλά) γράμματα για μας. Μία χώρα ή μία πόλη θα αξιολογηθεί με 5 αστεράκια μόνο αν έχει καλό φαΐ και πιο πολλά μαγαζιά από την Κύπρο. Τέλος!

8) Άμα τη επιστροφή στη νήσο των Αγ(ρ)ίων, δευτερόλεπτα μετά την προσγείωση και ενώ το αεροπλάνο ακόμα κυλά προς το κτίριο του αεροδρομίου, βγάζει τη ζώνη και σηκώνεται για να ανοίξει το ντουλάπι από πάνω του, μην τυχόν η βαλίτσα του σηκωθεί και φύγει από μόνη της. Και προτιμά να στέκεται για 10-15 λεπτά όρθιος (μέχρι να ανοίξει η πόρτα του αεροπλάνου) με τις βαλίτσες ανά χείρας.

9) Με το που κατεβαίνει από το αεροπλάνο και μπει στο κτίριο του αεροδρομίου, τρέχει αμάν – αμάν να μπει πρώτος στον έλεγχο διαβατηρίων, λες και θα τον συλλάβουν αν μείνει τελευταίος.

10) Και φυσικά, στο τέλος κάθε μα κάθε ταξιδιού, ανεξαρτήτως προορισμού και πόσο ωραία ή όχι πέρασε, θα κλείσει με την κλασική ατάκα “όι κουμπάρε, σαν την Κύπρον εν έσιει“..!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *