Η “κλασική” διαδρομή ενός ζευγαριού στην Κύπρο

Κάθε φυσιολογικό ζευγάρι στη βραχονησίδα μας, πριν φτάσει να “νομιμοποιηθεί”, είναι υποχρεωμένο να περάσει από κάποια συγκεκριμένα στάδια έγκρισης. Στη συνέχεια, αφού τα περάσει και γίνει πλέον “νόμιμο”, θα πρέπει να περάσει άλλα τόσα στάδια για όσα “επιβάλλεται” να επακολουθήσουν. Πιο συγκεκριμένα:

1. Το ζεύγος γνωρίζεται, βγαίνουν για καφέ και κανένα σινεμά. Στην εβδομάδα πάνω θα αρχίσει το γνωστό μοιρολόι: Πότε εννά λογιαστείτε; Ο κόσμος ρωτά, η γειτονιά σχολιάζει. Εν τζιαι γίνεται άλλο τούτη η κατάσταση!

2. Με τα πολλά, το ζεύγος ενδίδει και γίνεται τελικά το περιβόητο “λόγιασμα”. Την επομένη, ξεκινά η βροχή αποριών (από συγγενείς, φίλους, συναδέλφους, γνωστούς και άσχετους): Πότε εννά γίνει ο γάμος; Σε ποιαν εκκλησία; Ποιοι εννά είναι οι κουμπάροι; Που εννά κάμετε δεξίωση; Νυφικό εννά αγοράσεις ή εννά νοικιάσεις; Εννά φέρετε φκιολάρηες, έννεν;. Και πάει λέγοντας..

3. Μετά από κάποιους μήνες, γίνεται τελικά κι ο γάμος. Πάνε και χάνι-μουν τα παιδιά, ευτυχείς ότι η αδιάκριτη ανάκριση έλαβε τέλος. Αμ δε! Με την επιστροφή στη βραχονησίδα μας, “Άτε, πρέπει να βάλετε μπρος τζιαι για κανένα μωρό, τώρα που είσαστε νέοι (λες και θα γεράσουν αύριο!). Αν τυχόν για τους Χ, Ψ λόγους δεν έρχεται μωρό, τότε το τροπάριο γίνεται: Εξετάσεις εκάμετε; Ποιος εν ο γιατρός σας; Να πάτε σε άλλον. Πόσον τζιαιρό προσπαθείτε; Κάτι κάμνετε λάθος!

4. Σε κάποια φάση, έρχεται με το καλό και το παιδί. Περνά κι ο πρώτος χρόνος, το παιδί μαθαίνει σιγά-σιγά να περπατά, να λέει και καμιά λεξούλα και οι γονείς να βρίσκουν λίγο τα πατήματά τους. Ξεκινάμε: Ε, μην το καθυστερείτε πάντως, τωρά που είσαστε “βραστοί”, να βάλετε μπρος και για το δεύτερο (λες και πιο μετά ..εννά κρυάνουν!).

5. Τελικώς, αργά ή γρήγορα, έρχεται και το δεύτερο. Ωπ, ως εδώ! Εδώ πλέον, αλλάζει η ρότα. “Εν τζιαι πιστέφκω να μου θέλετε τζιαι τρίτο, έννεν; Έννεν τζιαιρος τωρά για 3 μωρά. Έχουμεν κρίση. Είσαστε μεγάλοι άνθρωποι, μορφωμένοι, ποιος κάμνει 3 μωρά τωρά (λες και όποιος κάμει τρίτο παιδί είναι ανώριμος κι αμόρφωτος!);

6. Και φυσικά, με το που μεγαλώνουν λίγο τα παιδιά, η ανάκριση περνά σε άλλο επίπεδο. “Πότε εννά παν νηπιαγωγείο τα μωρά; Εμεγαλώσαν. Τζιαι πρέπει να τα γράψεις τζιαι αγγλικά, τωρά που εν μιτσιοί (ασχέτως αν δεν μιλούν καν ελληνικά!). Τζιαι να τα παίρνεις τζιαι μάππα τζιαι ρομποτική τζιαι χορό τζιαι πιάνο (και ό,τι άλλο κυκλοφορεί σε ιδιαίτερα).

Η πιθανότητα να ασχολείται ο καθένας με τα του οίκου του, δεν παίζει καθόλου, έτσι; Τι σε κόφτει ρε φίλε πότε θα παντρευτώ, ποιαν θα πάρω, αν και πόσα παιδιά θα κάνω ή πότε θα τα κάνω; Μαζί τα μεγαλώνουμε; Τι είναι τούτο το ανακάτεμα του κάθε άσχετου μες τα πόδια μας; Σε ρωτήσαμε ρε φίλε ή μήπως εσύ θα μας τα πληρώσεις; Mind your own business, που λένε και στο Ίγκλαντ, mind your own business..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *