Η προχειρότητα, της προχειρότητας, ω Παιδεία!

Το γεγονός ότι σχεδόν για τα πάντα στην πολύπαθη βραχονησίδα μας οι αποφάσεις λαμβάνονται εντελώς επιπόλαια, πρόχειρα, στο πόδι και χωρίς κανένα σοβαρό προγραμματισμό, δεν είναι δα και καμιά σπουδαία ανακάλυψη. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα και θα χρειάζονταν σωρεία κειμένων για να απαριθμηθούν. Δεν θα σταθώ σ’ αυτό. Θα σταθώ κυρίως στο ποιους επηρεάζουν αυτές οι επιπόλαιες αποφάσεις και στο πόσο αβασάνιστα τις λαμβάνουμε ανεξαρτήτως κόστους.

Είναι πολύ διαφορετικό το βάρος μιας απόφασης που επηρεάζει π.χ. τον τρόπο του ψεκάσματος της γλυκοπατάτας (με όλο το σέβας προς τους αγαπητούς αγρότες μας) με το βάρος μιας απόφασης που αφορά στο σύνολο του πληθυσμού και μάλιστα σε ουσιώδεις υπηρεσίες όπως η Παιδεία και η Υγεία. Στην περίπτωση της γλυκοπατάτας ένα λάθος στην απόφαση μπορεί να διορθωθεί και με κάποια αντισταθμιστικά μέτρα να καλυφθεί και η όποια ζημιά υποστούν οι αγρότες. Στην περίπτωση όμως της Υγείας, οι ασθενείς που θα πεθάνουν ή θα χάσουν την υγεία τους, δεν θα μπορούν να στραφούν πίσω. Στην περίπτωση δε της Παιδείας, οι λανθασμένοι πειραματισμοί θα συνοδεύουν τους μαθητές εφ’ όρου (σχολικής) ζωής.

Το πρόσφατα νέο πεδίο αντιπαράθεσης στον τομέα της Παιδείας ακούει στο όνομα εξετάσεις τετραμήνου. Άλλο ένα πείραμα που εμπνεύστηκαν κάποιοι “σοφοί” σε κάποιο γραφείο και κάποια πειραματόζωα (βλ. μαθητές και εκπαιδευτικοί) καλούνται να εφαρμόσουν. Ανεξαρτήτως του αν κάποιος τάσσεται υπέρ ή εναντίον του συγκεκριμένου θεσμού, θα πρέπει σε κάποια στιγμή οι αρμόδιοι του Υπουργείου Παιδείας να βγουν και να μας ενημερώσουν:

  1. Πώς είναι δυνατόν να ανακοινώνεται η εφαρμογή ενός μέτρου στο μέσο της χρονιάς;
  2. Πώς είναι δυνατόν ακόμη και μόλις προχθές να γίνονται ακόμη τοποθετήσεις ή μετακινήσεις εκπαιδευτικών, οι οποίοι θα πρέπει μέσα σε 1 – 1,5 μήνα να προετοιμάσουν τους μαθητές τους για τις εξετάσεις;
  3. Πώς είναι δυνατόν από τη μια υποτίθεται να είναι στόχος η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης στους μαθητές και την ίδια στιγμή ο εξεταστικο-κεντρικός χαρακτήρας της Παιδείας μας να ενισχύεται ακόμη περισσότερο;
  4. Πόση ακόμη περισσότερη παραπαιδεία θα προκαλέσουν αυτές οι πρόσθετες εξετάσεις μεσούσης της χρονιάς; Ποια θα είναι η πραγματικά πρόσθετη αξία αυτών των εξετάσεων για τους μαθητές; Σε τι θα διαφέρουν από τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων με τα τακτικά διαγωνίσματα;

Κι από την άλλη, οι Βουλευτές που σήμερα (ορθώς) ζητούν την αναβολή του συγκεκριμένου θεσμού για 1 χρόνο, θα πρέπει να μας εξηγήσουν τί ήταν αυτό που οι ίδιοι ψήφισαν και ενέκριναν το Φεβρουάριο του 2017; Δεν ήταν την εφαρμογή του θεσμού των εξετάσεων ανά τετράμηνο; Γιατί η Βουλή έρχεται τόσο συχνά εκ των υστέρων να ζητά την αναβολή της εφαρμογής νόμων που η ίδια ψήφισε; Και τελικά πότε να πιστέψουμε ότι είχε δίκιο; Τότε που ενέκρινε ή τώρα που ζητά αναβολή;

Το γενικότερο συμπέρασμα που μπορεί σχετικά εύκολα να εξαχθεί κατά τη γνώμη μου είναι ότι ο πολύπαθος τομέας της Παιδείας, δυστυχώς, γίνεται έρμαιο των εκάστοτε πολιτικών συγκυριών με θύματα κυρίως τους μαθητές, αλλά και τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Δεν είναι δυνατόν κάποιοι να γίνονται τα πειραματόζωα της κάθε απόφασης που λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία από κάποιους ..ειδήμονες πίσω από κλειστές κουρτίνες και όταν τελικά αποδειχθεί λανθασμένη να καθαρίζουν με ένα “ουπς, σόρρι”!

Πόσα και πόσα παρόμοια πειράματα με αυτό των τετράμηνων εξετάσεων είχαμε δει στο παρελθόν να ανακοινώνονται με μεγαλοστομίες, να εφαρμόζονται για 1-2 χρόνια και μετά να αποσύρονται ως αποτυχημένα. Μέχρις ότου η Πολιτεία λαμβάνει τις αποφάσεις της για την Παιδεία ερασιτεχνικά, επιπόλαια, χωρίς να αναζητά βέλτιστες πρακτικές του εξωτερικού και κυρίως χωρίς μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, αυτό και άλλα πολλά τραγελαφικά θα βλέπουμε, διαρρυγνύοντας τα ιμάτιά μας μετά γιατί είναι χαμηλά τα μαθησιακά αποτελέσματα. Ζητείται επαγγελματισμός και σοβαρότητα. Δυστυχώς αγνοούνται..

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *