Η επώνυμη καταγγελία και η εύκολη στοχοποίηση

Θεωρώ λάθος το να εξάγονται βεβιασμένα και αυθαίρετα συμπεράσματα χωρίς κάποιος να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα, βασιζόμενος απλώς και μόνο στο τι έγραψε μία μητέρα στο Facebook. Προσωπικά δεν θα χρησιμοποιούσα ποτέ τα social media για να προβώ σε καταγγελία για ένα τόσο σοβαρό προσωπικό θέμα, εκτός εάν είχα εξαντλήσει πρώτα κάθε άλλο μέσο και δεν είχα βρει καμία ανταπόκριση.

Είναι πολύ εύκολο στις μέρες μας να βρεθεί κανείς στο στόχαστρο σε δευτερόλεπτα και να πρέπει μετά να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Δεν ξέρω αν ισχύουν ή όχι τα όσα καταγγέλει η συγκεκριμένη μητέρα, αν και από μία πρώτη ανάγνωση της ιστορίας της για μένα προκύπτουν ορισμένες αντιφάσεις. Όπως και να χει όμως, οι ορθές διαδικασίες για τέτοια θέματα προνοούν πρώτα καταγγελία στη δασκάλα του παιδιού, αν δεν βρεθεί λύση στο διευθυντή του Σχολείου, ακολούθως στο Υπουργείο, στον Επίτροπο Διοικήσεως κοκ.

Το να κάνει κάποιος μια επώνυμη καταγγελία στα social media, χρησιμοποιώντας μάλιστα και τη φωτογραφία του παιδιού (γνωρίζοντας το πόσο τεράστια συναισθηματική φόρτιση θα προκαλέσει στον αναγνώστη) και στοχοποιώντας συγκεκριμένους εκπαιδευτικούς, εφόσον η πρωτη αντίδραση της κοινής γνώμης θα είναι δεδομένα επικριτική γι’ αυτούς, για μένα είναι εντελώς λανθασμένη.

Αν μέσα από την έρευνα οι εκπαιδευτικοί βρεθούν ένοχοι, να υποστούν τις συνέπειες. Αν όμως διαπιστωθεί ότι τελικά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως τα λέει η μητέρα, ποιος θα απολογηθεί στους εκπαιδευτικούς; Ποιος θα τους πει έστω μία συγγνώμη για αυτούς τους τόνους λάσπης, ύβρεων και κατηγορώ που έχουν δεχθεί αυτές τις μέρες από τους “δικαστές” του Facebook; Γι’ αυτό, λίγη υπομονή δεν έβλαψε ποτέ κανένα. Άκουσον μεν, πάταξον δε..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *