Τζάμπα οι περσινές “μαγκιές” της Κυβέρνησης στην Παιδεία!

Θυμάστε πέρσι το καλοκαίρι που η Κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα ο Υπουργός Παιδείας αποφάσισε εν μια νυκτί ότι θα έκανε μεγάλες τομές και εξορθολογισμό στην Παιδεία, θα έκοβε τα προνόμια των εκπαιδευτικών (το “λίπος” όπως έλεγε), θα έστελνε τους συνδικαλιστές όλους πίσω στα σχολεία, θα έκοβε τις ώρες υπεύθυνου τμήματος, που έλεγε ότι θα κόψει τα θεατράκια κλπ κλπ;

Θυμάστε που για 3 μήνες περίπου Υπουργείο και Εκπαιδευτικοί ήταν στα μαχαίρια; Θυμάστε που σύσσωμη η Κυβέρνηση διά των Υπουργών της (κυρίως των Οικονομικών και τον Κυβ. Εκπρόσωπο) καθημερινά διαλαλούσαν ότι θα βάλουν επιτέλους μία τάξη στην Παιδεία; Θυμάστε που οι εκπαιδευτικοί έκαναν την πιο ογκώδη συγκέντρωση ever τον Αύγουστο στη Λευκωσία με 13,000 κόσμο; Θυμάστε που για μέρες υπήρχε αβεβαιότητα αν θα άνοιγαν ή όχι τα σχολεία;

Θυμάστε ακόμη ότι την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση λοιδορούσε προκλητικά την αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών, κάποιοι από σας με περισσή χαιρεκακία λέγατε “καλά να τους κάμει ο Υπουργός“, “καλά την έχουν οι δάσκαλοι, 3 μήνες κάθουνται” ή ακόμη “γιατί να σχολάνουν που η ώρα 1 ή γιατί να έχουν τόσες αργίες;“. Κάποιοι τότε λέγαμε, γιορτή δική μου παραμονή δική σου βέβαια, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Όλος εκείνος ο σαματάς λοιπόν, όλος εκείνος ο θόρυβος που σήκωσε η κυβέρνηση αναγκάζοντας χιλιάδες εκπαιδευτικούς να βγουν στους δρόμους, μαθητές και γονείς να ταλαιπωρηθούν λόγω απεργιακών μέτρων, όλο λοιπόν εκείνο το πανηγύρι που στήθηκε και για μήνες απασχολούσε την κοινή γνώμη, το οποίο μάλιστα πόνταρε στη δημιουργία κλίματος αντιπαράθεσης μεταξύ υπαλλήλων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, έφτασε αισίως στο τέλος του.

Και ποιο είναι αυτό; Ολοκληρώθηκε ο θεσμικός διάλογος στη ΜΕΠΕΥ, οι εκπαιδευτικοί κέρδισαν πίσω όλα όσα αυταρχικά τους έκοψε πέρσι το καλοκαίρι ο κ. Χαμπιαούρης και η Κυβέρνηση έχασε πανηγυρικά! Αυτό που έπρεπε να είχε γίνει εξ’ αρχής δηλαδή και που η Κυβέρνηση πεισματικά αρνούνταν γιατί ήξερε ότι θα έχανε.

Και το μείζον ερώτημα που γεννιέται είναι το εξής: γιατί τότε η Κυβέρνηση διά του Υπουργού της έστησε όλο αυτό το σκηνικό, αφού στο τέλος θα έχανε; Σε τι αποσκοπούσε όλη εκείνη η θεατρινίστικη μαγκιά ότι δήθεν θα έπαιρναν μια σκούπα και θα καθάριζαν τους σταύλους του Αυγεία; Πού πήγε λοιπόν ο περιβόητος εξορθολογισμός και τα φιλανδικά μοντέλα που θα εισήγαγε ο κ. Χαμπιαούρης; Πού πήγε το λίπος που θα έκοβε ο Γενικός Ελεγκτής; Πού πήγαν εκείνα τα 7-8 εκατομμύρια που θα εξοικονομούσε δήθεν ο Υπ. Οικονομικών από τις περικοπές; Ποιος θα πληρώσει τη νύφη από όλα τα σπασμένα που προέκυψαν από πέρσι μέχρι σήμερα;

Άντε τώρα να πείσεις τον οποιονδήποτε καχύποπτο ότι η περσινή κρίση στην Παιδεία δεν έγινε σκόπιμα για σκοπούς αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από άλλα πιο ακανθώδη θέματα (π.χ. κλείσιμο Συνεργατισμού). Το θέμα είναι ότι για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες μιας απαράδεκτης κυβερνητικής συμπεριφοράς, μίας πρωτοφανούς αναλγησίας εις βάρος μίας σημαντικής μερίδας του πληθυσμού και το τέλος να είναι “ουπς, σόρι, γράψε λάθος“.

Καλό είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί να κάνουν ένα refresh στη μνήμη τους και να θυμηθούν όλα όσα συνέβησαν πέρσι, να θυμηθούν ποιοι τους πολέμησαν, ποιοι τους στήριξαν και ποιοι σφύριζαν αδιάφορα και να τα έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους λίγο πριν σταθούν μέσα στο παραβάν την Κυριακή..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *