Είμαστε σίγουρα ευρωπαϊκό Κράτος;

Σε μια χώρα όπου ο ήλιος δηλώνει “παρών” τους 10 από τους 12 μήνες του χρόνου, θα έπρεπε εδώ και πολύ καιρό ΟΛΑ τα δημόσια κτίρια να λειτουργούν με φωτοβολταϊκά. Πέραν της τεράστιας εξοικονόμησης που θα προέκυπτε για το κράτος, θα υπήρχε και πολύ μεγάλο όφελος για το περιβάλλον, εφόσον θα ήταν ενεργειακά αυτάρκη.

Έτσι, πολύ απλά, θα λυνόταν μια και καλή και το πρόβλημα των σχολείων-φούρνων που υπάρχουν σήμερα, για τα οποία δικαιολογημένα διαμαρτύρονται εκπαιδευτικοί και μαθητές. Είναι ανθρωπίνως αδύνατον να αναμένει κανείς είτε από τους εκπαιδευτικούς να διδάξουν, είτε από τους μαθητές να παρακολουθήσουν το μάθημα, όταν η θερμοκρασία πλησιάζει (ή και ξεπερνά) τους 40 βαθμούς. Ή μήπως είναι, κύριοι των Τεχνικών Υπηρεσιών και των Σχολικών Εφορειών;

Δικαιολογίες του τύπου “Μα κι εμείς έτσι μεγαλώσαμε” είναι επιεικώς απαράδεκτες. Πέραν του δεδομένου γεγονότος ότι οι κλιματικές αλλαγές παγκοσμίως έχουν μεταβάλλει επί τα χείρω τις θερμοκρασίες τόσο του καλοκαιριού, όσο και του χειμώνα, είναι και τουλάχιστον προσβλητικό για μια κοινωνία να προχωρά μπροστά σε όλα τα επίπεδα και σ’ αυτό να παραμένει σε μεσαιωνικές συνθήκες. Με το ίδιο σκεπτικό, μήπως να καταργήσουμε τα τηλέφωνα και να στέλνουμε γράμματα με το περιστέρι;;

Οι δε άλλες εξηγήσεις των “αρμόδιων” Τεχνικών Υπηρεσιών ότι δήθεν τα κλιματιστικά είναι ακατάλληλα ή και επικίνδυνα για την υγεία των παιδιών (με το σκεπτικό ότι μπαινοβγαίνουν από την τάξη), να μου επιτραπεί να τις χαρακτηρίσω τουλάχιστον κωμικές. Στα νηπιαγωγεία δηλαδή, που έχουν κλιματιστικά, δεν είναι επικίνδυνα; Στα ιδιωτικά σχολεία, που επίσης έχουν κλιματιστικά, δεν είναι επικίνδυνα; Ή μήπως στα σπίτια τους ή στα αυτοκίνητα των γονιών τους που επίσης έχουν κλιματιστικά, ούτε εκεί είναι επικίνδυνα;

Θα ήταν πολύ πιο έντιμο και δεοντολογικά σωστό το Υπουργείο Παιδείας και οι αρμόδιες υπηρεσίες του να βγουν και να πουν ξεκάθαρα στον κόσμο ότι “λόγω περιορισμένων πόρων ΑΔΥΝΑΤΟΥΜΕ στο παρόν στάδιο να παρέχουμε ανθρώπινες συνθήκες στα σχολεία μας”. Δεν είναι θέμα ασφαλώς που προέκυψε τώρα, ούτε κάτι που θα μπορούσε να επιρρίψει κανείς ευθύνες αποκλειστικά στον υφιστάμενο Υπουργό. Αυτό για το οποίο όμως ευθύνεται η παρούσα Κυβέρνηση είναι ότι για 6 συναπτά έτη ΟΥΔΕΝ ΕΠΡΑΞΕ! Θυμόμαστε πολύ καλά επί προηγούμενου Υπουργού να εξαγγέλεται με στόμφο ότι πολύ σύντομα όλα τα σχολεία θα είναι εξοπλισμένα με φωτοβολταϊκά και κλιματιστικά. Ήταν κάτι σαν τις “δεσμεύσεις” του Προέδρου.

Έστω και τώρα όμως, τουλάχιστον για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις (και να κερδίσει πολιτικά και χρόνο), θα μπορούσε να πει για παράδειγμα ότι:

  1. Απολογούμαστε στους χιλιάδες εκπαιδευτικούς και μαθητές για τις συνθήκες που είναι αναγκασμένοι να περνούν ένα σημαντικό αριθμό ωρών καθημερινά.
  2. Με το που θα κλείσουν τα σχολεία, θα γίνει συστηματική καταγραφή όλου του υφιστάμενου εξοπλισμού σε όλα τα σχολεία παγκύπρια.
  3. Πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα επιδιορθωθούν όλες οι ελαττωματικές συσκευές, θα πεταχτούν οι άχρηστες και θα αγοραστεί ένας Χ αριθμός καινούριων (αναλόγως κόστους).
  4. Με την έναρξη της νέας χρονιάς θα επιδιωχθεί να εξευρεθούν πόροι για να λειτουργούν κάποια κλιματιστικά, τουλάχιστον για κάποιες ώρες της ημέρας (πχ μετά τις 11).
  5. Στόχος μας θα είναι μέχρι το τέλος του έτους να ολοκληρωθεί τεχνοκρατική μελέτη για το θέμα της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών (έστω τμηματικά/σταδιακά) με σκοπό μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια να λειτουργήσουν κλιματιστικά σε όλα τα σχολεία.

Τα πάντα στη ζωή μας είναι θέμα προτεραιοτήτων. Την ώρα που αυτή η Πολιτεία δαπανά εκατομμύρια για αγορές καινούριων λιμουζίνων κάθε τρεις και λίγο, την ώρα που δαπανά εκατομμύρια για αμοιβές συμβούλων αμφιβόλου ανάγκης, την ώρα που σπαταλά εκατομμύρια σε χορηγίες είτε για κόμματα, είτε για ποδοσφαιρικά σωματεία, είτε για συντεχνίες, θα μπορούσε πολύ εύκολα να εξεύρει τους απαιτούμενους πόρους, έτσι ώστε οι χιλιάδες μαθητές των δημοσίων σχολείων να κάνουν μάθημα σε ανθρώπινες συνθήκες, όμοιες με αυτές των ευρωπαίων συμμαθητών τους.

Όσο όμως οι προτεραιότητες μας είναι η πολιτική μας επιβίωση, τόσο το θέμα θα παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Μέχρι μια μέρα να ακούσουμε στις ειδήσεις ότι κάποιο παιδί λιποθύμησε ή έπαθε κάτι χειρότερο και τότε θα τρέχουμε να βρούμε τον υπεύθυνο του υπεύθυνου που δεν ήταν αρκετά υπεύθυνος να αναλάβει υπεύθυνα την επίλυση του θέματος. Έτσι δεν λειτουργούσαμε ανέκαθεν;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *