Θυμάμαι πριν 1-2 χρόνια περίπου όταν είχε τεθεί το θέμα της επιστροφής των οργανωμένων στα γήπεδα (οι οποίοι υποτίθεται ότι απείχαν για την Κάρτα Φιλάθλου) που είχα μία σχετική συζήτηση με τους γιους μου και ειδικά με τον μεγάλο. Όπως κάθε έφηβος, έτσι και οι δικοί μου ήταν φουλ υπέρ της επιστροφής των οργανωμένων, γιατί φτιάχνουν ωραία ατμόσφαιρα λέει, γιατί το γήπεδο δεν πρέπει να είναι εκκλησία λέει, γιατί είναι ωραία με τους πυρσούς και τα πανό και τα καπνογόνα κλπ λέει…

Και θυμάμαι πολύ καλά να τους λέω ότι με μαθηματική ακρίβεια θα έρθει μια μέρα που θα αποφασιστεί η απαγόρευση της μετακίνησης των οπαδών, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ελλάδα εδώ και χρόνια. Και μου έλεγαν οι γιοι μου, προφανώς εν αγνοία τους, ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση και ότι εδώ είναι διαφορετικά κι ότι είναι καλά παιδιά κλπ κλπ. Δεν γράφω τα πιο πάνω για να αυτοδικαιωθώ, ούτε για να χαρώ επειδή η πρόβλεψη μου (την οποία είμαι σίγουρος ότι έκαναν και πάρα πολλοί άλλοι) επιβεβαιώθηκε.

Κανείς δεν χαίρεται όταν υπάρχουν απαγορεύσεις, ειδικά όταν αυτές είναι οριζόντιες και όταν καίνε όλους μαζί και ξερά και χλωρά. Όμως, δυστυχώς η ωμή πραγματικότητα είναι ότι η ρίζα του κακού στο κεφάλαιο βία στα γήπεδα ανέκαθεν ήταν οι οργανωμένοι σύνδεσμοι φιλάθλων. Για τον απλούστατο λόγο ότι στις τάξεις τους δεν επικρατούν υγιείς φίλαθλοι, αλλά ταραχοποιά στοιχεία του κοινού ποινικού δικαίου, τα πλείστα εκ των οποίων έχουν ανοικτούς φακέλους με την Αστυνομία. Οι ομάδες (οι μεγάλες εννοώ, που έχουν τέτοιους ΣΥΦΙ) όχι απλώς τους ανέχονται, αλλά πολύ συχνά τους συντηρούν, τους προστατεύουν, τους δίνουν κρυφά εισιτήρια, κάνουν τις πάπιες όταν συμβεί κάτι και γενικώς τους έχουν στα όπα-όπα, γιατί τους έχουν ανάγκη. ΟΛΕΣ, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου!

Όταν έχεις όμως ένα ταραχοποιό στοιχείο στα όπα-όπα είναι πολύ φυσιολογικό κάποια στιγμή το στοιχείο αυτό να παρεκτραπεί, γιατί πολύ απλά ο εγκέφαλος τους δεν λειτουργεί με βάση τον μέσο ανθρώπινο νου, αλλά με βάση το τι του υπαγορεύουν τα ναρκωτικά που κουβαλά στον εγκέφαλό του. Είναι τραγική η ανεπάρκεια αυτού του Κράτους να μην μπορεί εδώ και δεκαετίες να μπαγλαρώσει αυτούς τους 500-1000 χασίκλες που διαλύουν τα γήπεδα κάθε σ/κ, που ρίχνουν στα τυφλά κροτίδες σε όποιον να ‘ναι, που τα σπάνε όλα επειδή έτσι γουστάρουν.

Και είναι ακόμα πιο τραγική η ισοπέδωση των πάντων και το να μπαίνουν στο ίδιο καζάνι οι χούλιγκαν με τον κάθε απλό φίλαθλο ή οικογενειάρχη που θέλει να πάει ήσυχα να δει την ομάδα του, με μια λογική του “πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι”. Αλλά, δεν περίμενα κάτι περισσότερο από αυτή την Πολιτεία κι αυτό το Κράτος. Ανέκαθεν ήμασταν των ημίμετρων και των θεαματικών αποφάσεων, οι οποίες όμως δεν λύνουν το πρόβλημα. Με το να κλείσουν οι πόρτες στους φιλοξενούμενους οπαδούς, ΔΕΝ σημαίνει ότι λύθηκε το πρόβλημα κύριοι! Οι ταραξίες ΠΑΛΙ εκεί θα είναι, απλώς θα παίζουν μόνο στα εντός έδρας. Αυτούς πρέπει να πετάξετε έξω, όχι όλο τον φίλαθλο κόσμο.

Και κάτι τελευταίο. Η ατιμωρησία ήταν ανέκαθεν η πηγή κάθε κακού σ’ αυτό τον τόπο. Και φυσικά το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να είναι η εξαίρεση. Αν βάζατε τιμωρίες παραδειγματικές, εξοντωτικές τόσο προς τους ταραξίες όταν συλλαμβάνονται όσο (κυρίως) προς τις ομάδες τους, το πρόβλημα θα λυνόταν στο άψε-σβήσε. Όσο τους βάζετε τιμωρίες-χάδια με αστεία πρόστιμα, απλά διαιωνίζετε το πρόβλημα. Όταν ξέρω πως ό,τι και να κάνω, στο τέλος θα τη βγάλω καθαρή, απλούστατα θα συνεχίσω να το κάνω επ’ άπειρον. Ένα τζι ένα κάμνουν θκυο κύριοι, δεν είναι και καμιά πυρηνική φυσική.

Στο μεταξύ, οι πανηλίθιοι που πέταξαν κροτίδες σε παίκτες και στο ball-boy τις τελευταίες 3 αγωνιστικές, κάθονται σε κάποιον καναπέ, πίνουν μπάφο και παίζουν pro….