Θλιβεροί αυτοχρισθέντες “ερευνητές” λοιδορούν τα ιερά και τα όσια, επιχειρώντας να αποδομήσουν το έπος της θυσίας του Γρηγόρη, εκμεταλλευόμενοι το μικρόφωνο που τους προσφέρει ο χρήσιμος “dumb and dumber” που παριστάνει τον Ευρωβουλευτή. Ακόμη και αν για χάρη συζήτησης δεχθούμε τα όσα ατεκμηρίωτα λέει ο κύριος ερευνητής, αλλάζει κάτι από το μέγεθος της θυσίας του ήρωα; Ή απλώς φωνασκούμε για χάρη του “δώστε μου σημασία”, ρίχνοντας λάσπη κι όποιον πάρει ο χάρος; Τι προσφέρει στην ιστορική αλήθεια η παντελώς ανούσια αυτή “αποκάλυψη”;

Το να κάνεις την τρίχα τριχιά απλώς και μόνο για να πάρεις τα 5 λεπτά δημοσιότητας που αποζητάς, δεν σε καθιστά επιστήμονα. Οι εκ των υστέρων δικαιολογίες του τύπου “μα εμείς δεν είπαμε, δεν εννοούσαμε αυτό, δεν είναι αυτό που νομίζεις” είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Αυτό που προέκυψε σήμερα με τον Αυξεντίου δεν είναι πρωτοφανές. Είναι μία συστηματική προσπάθεια μηδενισμού του Αγώνα, υποτίμησης των ηρώων και γενικότερα αποδόμησης οποιασδήποτε ιστορικής τεκμηρίωσης της άρρηκτης σύνδεσης της Κύπρου με τον εθνικό κορμό.

Το ότι κάποιοι δεν έλαβαν μέρος στον Αγώνα δεν τους δίνει κανένα δικαίωμα να επιχειρούν να τον αμαυρώσουν. Αυτή η συστηματική προσπάθεια ορισμένων γνωστών κύκλων να ρίξουν μαύρες κηλίδες σε φωτεινές σελίδες της Ιστορίας μας θα πέφτει μονίμως στο κενό. Η ιστορική αλήθεια δεν παραχαράσσεται, ούτε αλλοιώνεται όσες “επιστημονικές” αποκαλύψεις κι αν ανασύρουν. Διότι η εγκυρότητα των αποκαλύψεων τους ουσιαστικά είναι επιπέδου “ανακαλύψαμε την τασσιηνόπιτα”. Τον Γρηγόρη ρε αθεόφοβοι; Τον Γρηγόρη; Αιδώς Αργείοι!